آدمـک

آدمـک آخــرِ دنیــاست، بخند
آدمـک مـرگ هـمین جاست، بخند
آدمـک،آن خـدایی که بـزرگش خوانـدی
به خـدا، مثـل تـو تنهـاست، بخند
دستخطی کـه تـو را عاشـق کرد
شوخـیِ کاغــذی ماسـت، بخند
فکر کن دردِ تـو ارزشـمند است
فکر کن گریـه چـه زیباست، بخند
صبحِ فردا به شبت نیست که نیست
تـازه انگار کـه فـرداسـت، بخند

راستـی آنچـه بـه یــادت دادیم
پَر زدن نیست کـه درجاسـت، بخند
آدمــک نغمــهء آغــاز نخوان
به خــدا آخــر دنیـاست، بخند

به خــدا آخــر دنیـاست، بخند ...

/ 2 نظر / 5 بازدید
سیده مریم

زندگی چون قفس است، قفسی تنگ پر از تنهایی، و چه خوب است دم غفلت آن زندان بان، و سپس بال و پر عشق گشودن، بعد از آن هم پرواز..

طوبی

کاش می شد به همین راحتی بخندیم. چقدر دلم می خواد باصدای بلند بخندم، از ته دل[افسوس] ولی کو دلخوشی و مایه ی خنده، هر چی هست غمه... بچه تر که بودیم، به ترک دیوار هم می خندیدیم، یادش بخیر