همه چی ردیفه ولی نمی دونم چرا یه دفعه دلم هواتو کرد...

صورت ماهگون یار تجلی خاطره هاست                  عزیز خاطرات من به ناکجا رفته است

خاطره های خوب تو مرهم درد بودوزهر                    بار دگر عزیز من ، آمد و بازرفته است

صبوری و تحملم با تو فزون گشته بود            زرفتن عزیز دل صبر نیز بی تاب گشته است