سر دوراهی موندم .

البته معمولا دوراهی های آدما سر مسائل عشقیه ولی الان مال من تمش کاریه :

تردید ، ترس از تغییر ، عادت به محیط ، وحشت وشایدم تنفر از آدمهایی که فک میکنم فاز فکریشون با من فرق میکنه ،شایدم اشتباه میکنم نمیدونم . . .

وبازهم توسل به خیام عزیز :

ایزد چو نخواست آنچه من خواسته ام               کِی گردد راست آنچه من خواسته ام

گر جمله صواب است که او خواسته است          پس جمله خطاست آنچه من خواسته ام

هرچی خودش بخواد ماهم همونو میخوایم